Mikroelementy
MIEDŹ.
Pierwiastek ten konieczny jest do prawidłowej syntezy hemoglobiny, a ponadto jest składnikiem wielu ważniejszych dla organizmu białek i enzymów, np. ceruloplazminy, oksydazy cytochromowej i innych. W zależności od wielkości koncentracji, miedź pomaga bądź szkodzi nerwom. Minerał w decydujący sposób bierze udział np. w budowie i ciągłym odnawianiu warstwy ochronnej komórki nerwowej. Jest to oleisto- wilgotna powłoka, będąca aktywną, dla substancji odżywczych i biologicznych, chroniąca jednocześnie komórkę przed atakującymi komórkę zarazkami chorobotwórczymi. Zasadnicze znaczenie dla stanów naszych nerwów ma stopień wilgotności tej warstwy, za który współodpowiada enzym zawierający miedź.
Niekorzystny jest również nadmiar miedzi w organizmie, może on powodować:
- nadciśnienie tętnicze
- dolegliwości nerek
- zaburzenia psychiczne.
MAGNEZ.
Rola biologiczna magnezu jest znaczna - przyspiesza on wiele reakcji enzymatycznych, ponadto wpływa na syntezę białek w organizmie, bierze udział w przemianie węglowodanów. Odgrywa także znacząca rolę w procesach przekaźnictwa nerwowo- mięśniowego, w skurczach mięśni. Wchodzi w skład kości, zębów i mięśni. Działa antagonistycznie w stosunku do wapnia. Zmniejsza toksyczność ołowiu oraz niektórych pestycydów. Osłania układ chromosomalny człowieka przed niekorzystnymi wpływami mutacyjnymi i teratogennymi środowiska.
Jego niedobór zmniejsza wydolność organizmu do wysiłku.
Niedobór magnezu może być spowodowany różnymi czynnikami, np. niedostateczną podażą w pożywieniu, niedostatecznym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. W takich przypadkach obserwuje się zazwyczaj nadwrażliwość nerwowo- mięśniową (drżenie mięśniowe, skurcze toniczno- kloniczne mięśni), zmiany psychiczne w postaci depresji, lęku, wzmożonej drażliwości, bóle głowy, utratę łaknienia, ogólne osłabienie. Po podaniu preparatów zawierających związki magnezu, objawy te szybko ustępują.


